Door de ogen van Franky

Afgelopen week waren we in Kherson. We hebben daar veel gezien en meegemaakt, maar vooral de ontmoeting met een bijzonder meisje zal ik niet snel vergeten. We bezochten Jamilia, die samen met haar blinde zoon Prokhor en haar slechtziende dochter Varvara midden in de stad woont. We hadden contact met het gezin, omdat ze openstonden voor evacuatie naar een veiliger gebied. Tot enkele dagen geleden woonden ze in één van de gevaarlijkste wijken van Kherson waar Russische FPV-dron

Eergisteren vierde Oekraïne zijn Onafhankelijkheidsdag. Normaal gesproken is zo'n dag een feestdag. Vlaggen buiten, muziek, mensen op straat en vooral vieren dat je in een vrij land woont. Maar voor Oekraïne heeft die dag inmiddels een heel andere betekenis. Want hoe vier je onafhankelijkheid als er iedere dag mensen sterven om die onafhankelijkheid te behouden? Wij komen al jaren in Oekraïne en een van de vreemdste dingen die we daar hebben gezien, is dat zelfs oorlog went.

Waar liggen uw tourniquets eigenlijk? Heeft u ze in de keukenla liggen? In het dashboardkastje van uw auto? Of eentje in uw jaszak voor als u even naar de supermarkt gaat? U heeft ze niet, denk ik. Of zit er toevallig één in uw EHBO-kist? Waarschijnlijk heeft u er ook nog nooit één seconde over nagedacht waar u uw tourniquet het beste kunt bewaren. Misschien weet u niet eens wat het is? Maar stel dat u straks even boodschappen gaat doen en er vliegt een Russische drone door

Yurii is 52 jaar en verkoopt groente en fruit op een marktje in Kherson. Het is één van de weinige plaatsen waar mensen uit de stad nog snel hun eerste levensbehoeften kunnen kopen. Yurii doet het niet voor het geld, want er is daar bijna niets te verdienen. Hij doet het voor de laatste mensen die zijn overgebleven in de stad. Mensen die niet weg willen of niet weg kunnen. Iedereen kent Yurii. Hij is één van de weinigen die het nog durft. Maar ze zullen toch geen man aanvalle

Er bestaat een bekend verhaal over een kikker. Gooi je hem in kokend water, dan springt hij er meteen uit. Verwarm je het water heel langzaam, dan past hij zich steeds een beetje aan zijn nieuwe werkelijkheid aan. Tot het te laat is. Ik weet niet of het verhaal biologisch klopt want ik wil het voor geen goud uitproberen Maar ik denk steeds vaker dat wij mensen precies hetzelfde doen. Ik heb me jarenlang afgevraagd waarom mensen niet vertrekken uit oorlogsgebieden. Waarom blij

Ik was twintig jaar oud. Nederland speelde het EK voetbal en er was niets belangrijkers in de wereld dan dat toernooi. Toen Nederland Europees kampioen werd, vierde ik feest. Ik was oprecht gelukkig. Een paar weken geleden speelde Nederland het WK. We werden al snel uitgeschakeld. Natuurlijk vond ik dat jammer. Misschien had de bondscoach het wat minder laf moeten aanpakken. Maar eerlijk gezegd deed het me nauwelijks iets. Er is wel meer veranderd. Het leven draait voor mij a