''De wonderen zijn de wereld niet uit''
- 3 dagen geleden
- 1 minuten om te lezen
De kans dat een straathondje uit het bezette Mariupol wordt geadopteerd is bijna nul.
Maar hoe groot is die kans als datzelfde hondje na een aanrijding grotendeels verlamd is en zichzelf over straat moet voortslepen?
En hoe groot is de kans dat er ergens in Nederland een Marijke is die dit hondje via social media voorbij ziet komen en denkt: dit hondje moet geholpen worden? Dat er een Oekraïense Julia in Frankrijk is die het voor elkaar krijgt om het dier vanuit bezet gebied via Moskou, Wit-Rusland, Polen en Duitsland naar Nederland te krijgen?
En dat een Nederlandse dierenarts zegt: hier moet je niet aan beginnen, beter laten inslapen, want dit is kansloos… maar dat er tóch mensen zijn die zeggen: we gaan het proberen?
En dat wij besluiten om dat transport tóch mogelijk te maken?
En dat het hondje uiteindelijk terechtkomt bij Norma van Norma's universum
Dat zij zegt: Ik ga het proberen, ik wil dit hondje redden.
En dat ze er alles aan doet. Dag in, dag uit.
Dat een doodsbang, verlamd hondje langzaam opknapt.
Weer vertrouwen krijgt. En vandaag, gewoon rondrent. Vrolijk kwispelend. Levend.
De kans daarop is misschien één op tien miljoen.
Misschien nog kleiner.
En toch gebeurt het.
Maar dit soort wonderen gebeurt niet vanzelf.
Ze gebeuren alleen omdat er mensen opstaan.
Norma, geweldig dat je Priya hebt gered, je bent de beste!
Nu ben ik nog benieuwd hoe groot de kans is dat iemand dit leest en denkt: daar wil ik iets aan bijdragen. Ik vermoed dat die kans een stuk groter is dan één op tien miljoen.
